Nationale Raad van het Iraans Verzet
Van IranActua Encyclopedie
De Nationale Raad van het Iraans Verzet (National Council of Resistance of Iran - NCRI) is de eerste, oudste, en langdurigste coalitie van de hedendaagse geschiedenis van Iran.
Inhoud |
[bewerken] Oprichting
Het werd opgericht in juli 1981 door Massoud Rajavi, huidige voorzitter van de Nationale Raad van het Iraanse Verzet. De raad werkt als een parlement in ballingschap. Buiten de politieke partijen of associaties, bestaat het ook uit Iraanse juristen, artiesten, intellectuelen, atleten en wetenschappers.
[bewerken] Verzet tegen Ayatollah's
Massoud Rajavi, voorzitter van de Nationale Raad van het Iraans Verzet: “Het Iraans Verzet heeft maar met één iemand oorlog, en dat zijn de mullahs. Wij hebben geen oorlog, vijandigheid, met een ander persoon, volk of natie. Onze enige doel is democratie en vrijheid naar Iran te brengen.”
Rajavi heeft altijd beklemtoond dat er geen aandrang op de NCRI of Mojahedin is. “Indien ooit welke groepering dan ook beter in staat is om het regime omver te werpen en van Iran een onafhankelijke, democratische en populaire staat kan maken, zullen wij hen beslist en hartelijk steunen, zelfs als ze tegen onze denkwijze zijn,” zei hij.
[bewerken] Structuur
[bewerken] Vertegenwoordigde Politieke Partijen
De Nationale Raad van het Iraans Verzet bestaat uit meer dan 500 leden en heeft als doel om een democratische en seculaire coalitieregering op te richten. 55% van de leden zijn vrouwen. De belangrijkste en populairste organisatie die lid is van de Nationale Raad van het Iraanse Verzet is de Volksmojahedin (People’s Mojahedin Organization of Iran – PMOI).
Andere partijen en organisaties, lid van de NCRI zijn o.a. de Fadayin van het Volk Minority (een marxistische organisatie) en Towhidi, bestaande uit zakenmannen van het Iraans Bazar [markt]. De Bazar heeft een zeer grote rol gespeeld in de verschillende fases van Iran, bv. In de Iraanse Revolutie en in het financieren van het Verzet, m.b. de Nationale Raad van het Iraanse Verzet.
[bewerken] Bekende Leden
Enkele voorbeelden zijn, Moslem Eskandar Filabi, 3 keer olympisch kampioen, diva van het Iraans muziek, Marzieh, kapelmeester en componist Mohammad Shams, maar ook ex-voetballers van het Iraanse nationale elftal, ex-ambassadeurs en ex-diplomaten, herkende Iraanse journalisten en schrijvers.
[bewerken] Minderheden binnen de Raad
De organisaties en persoonlijkheden die het Nationale Raad van het Iraanse Verzet maken, representeren het Iraanse Volk op sociaal en politieke vlak. Ze bestaan uit de verschillende godsdiensten; zoals Joden, Christenen, Moslims, Zoroastra [een oud Perzische godsdienst, maar monotheïst], maar ook ongelovigen. De Raad bestaat ook uit verschillende volkeren en etnische minderheden van Iran; zoals Koerden, Baloutcheën, Turkmenen, Turken en Arabieren. Allemaal met verschillende politieke overtuigingen.
[bewerken] Commissies
Elk lid heeft 1 stem en een wet wordt goedgekeurd bij een meerderheid van stemmen. Het bestaat uit 25 commissies, zoals o.a. ‘de commissie van Buitenlandse Zaken’, ‘de commissie van strijd tegen terrorisme’, ‘commissie van godsdiensten en cultuur’, ‘commissie van onderwijs’, etc. Elk commissie heeft een voorzitter die gespecialiseerd is in het domein.
[bewerken] Wetten van de NCRI
Enkele belangrijke beslissingen goedgekeurd door de leden van de Raad:
[bewerken] Een Tussentijdse Regering van 6 maanden
De 25 commissies van de NCRI blijven voor 6 maanden na de val van de mullahs nog bestaan; geen dag langer. Na 6 maanden moeten de eerste democratische verkiezingen gehouden worden. Het hoofddoel in die 6 maanden is het organiseren van de presidentverkiezingen. Na die 6 maanden zullen diegene die door het volk gekozen zijn aan de macht komen.
De NCRI zal nog voor twee jaar actief blijven, tot de eerste parlementverkiezingen. De verkiezingen moeten ook onder toezicht van de Verenigde Naties plaatsvinden, om fraude te voorkomen. Leden van de NCRI kunnen door het volk gekozen worden als volksvertegenwoordigers of als president. Dit is een van de eerste wetten van de NCRI.
[bewerken] Gekozen Presidente van de Nationale Raad van het Iraanse Verzet
In augustus 1993 werd Mevr. Maryam Rajavi gekozen als toekomstige president voor de overgangsperiode van 6 maanden na de val van de mullahs. Dit was een grote politieke nederlaag voor de mullahs die de vrouwen in Iran jaren onderdrukt hebben en aan vrouwen de helft van de rechten van mannen hebben gegeven.
Mevr. Rajavi werd in de voorbije 10 jaren uitgenodigd door verschillende parlementen, zoals de Britse en de Noorse Parlement, meer dan drie keer het Europese Parlement, maar ook door de Raad van Europa. In november 2006 werd zij uitgenodigd door de Belgische Senaat en werd toen ontvangen door de presidente van de Senaat, Anne-Marie Lizin.
[bewerken] Nationale Solidariteitsfront
Een van de allerlaatste belangrijk beslissingen van de NCRI (november 2002) was het oprichten van de Nationale Solidariteitsfront. De bedoeling hiervan was voor diegene die door persoonlijke of politieke redenen geen lid willen zijn van de NCRI, om toch samen te komen en te discussiëren over het democratische en vrije ‘Iran van morgen’.
Er werd alleen een kleine groep uitgesloten: leden van de 2 dictatoriale regimes van Iran, m.a.w. die van de Sjah en die van de Mullahs mogen niet deel uitmaken. Ieder andere (democratische) groep is van harte welkom.
